zamânü'l-mükâteb

Sözlük anlamı

  1. 1
    huk. [eskiden] kitâbete kesilmiş olan memlûkün (kölenin) birisi hakkında “kefîl bil-mal” veyâ “kefîl-bin-nefs” olması demektir ki, câiz değildir. Gerek velîsinin izni ve mekfûl-ün anh'ın emriyle olsun ve gerek olmasın; mükâteb kölenin herhangi bir kimse veya onun malı hakkında kefil olması hâlinde ödemeyi yüklendiği tazminat, *ödenti. [bu türlü *ödenti *yükümü, kölenin velîsinin izni dahî olsa geçerli değildir]