mükâtebetü'l-mükâteb Sözlük anlamı 1 huk. [eskiden] mükâteb'in kendi kölesini kitâbete kesmesidir ki bu muvâzaa kabîlinden olduğundan câizdir.
Benzer yazılış mükâtebetü'l-vasî huk. [eskiden] vasîsinin vesâyeti altındaki yetîme âit memlûkü kitâbete kesmesi.
Benzer yazılış mükâteb مکاتب huk. [eskiden] tamamladığı zaman azâdedilmek üzere bedele bağlanan köle.