mükâteb مکاتب a.s. ketb, kitâbet'den Dil ArapçaKelime türü Sıfat Sözlük anlamı 1 huk. [eskiden] tamamladığı zaman azâdedilmek üzere bedele bağlanan köle.
Benzer yazılış mükâtebetü'l-mükâteb huk. [eskiden] mükâteb'in kendi kölesini kitâbete kesmesidir ki bu muvâzaa kabîlinden olduğundan câizdir.