mîrâsü’l-mükâteb
Sözlük anlamı
- 1 huk. [eskiden] kitâbete kesilmiş olan memlûke âit terekenin veresesine intikali, ki şu veçhile olur: mükâtebin terekesinden evvelâ yabancılara âit borcu varsa o tesviye olunur. Sonra mevlâsına borcu varsa bu verilir, daha sonra kitâbet bedelinden artan kısım te’diye olunur, bundan sonra ne kalırsa o da veresesine kalır.