tedbîr-i mutlak

Sözlük anlamı

  1. 1
    huk. [eskiden] mevlânın alelıtlak mevtine muzaf olan tedbîr. [“ben öldüğüm zaman sen hürsün” denilmesi gibi, “ben seni müdebber kıldım” denilmesi de bu kabildendir].