huk. [eskiden] mevlânın alelıtlak mevtine muzaf olan tedbîr. [“ben öldüğüm zaman sen hürsün” denilmesi gibi, “ben seni müdebber kıldım” denilmesi de bu kabildendir].
huk. [eskiden] bir şarta tâlik olunan tedbîr, kölenin bir *yükümlülüğü yerine getirmesine bağlı olarak azat edilmesi. [“sen şu işi yaparsan müdebbersin” denilmesi gibi. Bu halde memlûk o işi mevlâsının hayâtında yaparsa vefâtında malının üçte birinden azat olur].