tedbîr-i mukayyed

Sözlük anlamı

  1. 1
    huk. [eskiden] mevlânın bir kayıt ile mukayyet olarak vefâtına muallâkan yaptığı tedbîr. [“ben bu hastalığımdan ölürsem” yâhut “ben bu yolculuğum esnâsında vefât edersem sen hürsün” denilmesi gibi].