tedbîr-i muallak
Sözlük anlamı
- 1 huk. [eskiden] bir şarta tâlik olunan tedbîr, kölenin bir *yükümlülüğü yerine getirmesine bağlı olarak azat edilmesi. [“sen şu işi yaparsan müdebbersin” denilmesi gibi. Bu halde memlûk o işi mevlâsının hayâtında yaparsa vefâtında malının üçte birinden azat olur].