velâ-yi müvâlât
Sözlük anlamı
- 1 huk. [eskiden] nesebi meçhul olan bir şahsın şerâiti dâhilinde başkasıyla akdetmiş olduğu bir velâ'dan bir tenâsur râbıtasından ibârettir. [meselâ : nesebi mâlum olmayan bir şahıs bir kimseye : “sen benim velâ'msın, ben bir cinâyet işlersem diyetini sen verirsin, vefât ettiğimde de vârisim olursun!” dese, o kimse de bunu kabûl etse aralarında müvâlât mün'akit olur]