huk. [eskiden] akdi velâ’ eden şahıslardan “mevlâ-yi a’lâ’dır” [bâzı ulemâya göre nesebi meçhûl olan bir kimse bir şahsa hitâben: “sen benim evlâdım ol!, vefât ettiğimde malıma vâris ol!, bir cinâyet işlersen âkilem olup tarafıma lâzımgelen ma’kuleyi (borcu) tesviye et!” deyip o da kabûl etse velâ-i muvâlât mün’akit ol…
huk. [eskiden] nesebi meçhul olan bir şahsın şerâiti dâhilinde başkasıyla akdetmiş olduğu bir velâ'dan bir tenâsur râbıtasından ibârettir. [meselâ : nesebi mâlum olmayan bir şahıs bir kimseye : “sen benim velâ'msın, ben bir cinâyet işlersem diyetini sen verirsin, vefât ettiğimde de vârisim olursun!” dese, o kimse de bu…