vech-i şebeh

Sözlük anlamı

1. 1
   ed. teşbîhin dört rüknünden biri olup müşebbehün-bih ile müşebbeh arasında müşterek olan ma'nevî emir. [meselâ : “şu bağ cennet gibidir” cümlesindeki bağ müşebbeh, cennet müşebbehün-bih olup aralarındaki müşterek olan ma'nevî emir de : “letâfet, zînet” dir]