ed. teşbîhin dört rüknünden biri olup müşebbehün-bih ile müşebbeh arasında müşterek olan ma'nevî emir. [meselâ : “şu bağ cennet gibidir” cümlesindeki bağ müşebbeh, cennet müşebbehün-bih olup aralarındaki müşterek olan ma'nevî emir de : “letâfet, zînet” dir]
ed. en kısa kelimelerle geniş mânâya gelmek sûretiyle yapılan teşbih, benzetme. Misâl: “Hâl kâfir, zülf kâfir, çeşm kâfir, el’amân / Serbeser iklîm-i hüsn’ün kâfiristan oldu hep” beytindeki “iklîm-i hüsn’nün” terkîbi gibi.