huk. [eskiden] bir kimsenin mâlik olmadığı bir şeyi sâhibinin iznini almaksızın bir cihete vakfetmesidir ki, sâhibinin icâzetine mevkuf olur. [meselâ: bir kimse karısı ile müştereken mâlik olduğu bir akarın tamâmını kendi kendine bir cihete vakfetse karısının hissesine âit vakıf, karısının icâzetine mevkuf bulunur. Bin…