takaddüm-i ahd

Sözlük anlamı

1. 1
   huk. [eskiden] bir hâdisenin vukuundan îtibâren bir müddetin mürûr etmesi ki bu, bâzı hususlarda dâvânın rüyetine, şahâdetin istimâına bir mânî teşkîl eder, buna “takaddüm-i zamân” da denir. [meselâ: sirkatten, gayri meşrû mukarenetten dolayı had icrâsı husûsunda takaddüm-i zaman; şahâdetin kabûlüne mânidir. Bu müddetin miktârı hakkında muhtelif sözler vardır. Bunun en aşağı haddi altı ay veyâ bir ay, veyâ üç gündür. Bir kavle göre bunun takdir ve tâyîni veliyyülemre muhavveldir].