ta'zîr-i ukubet

Sözlük anlamı

  1. 1
    huk. [eskiden] mükellef bir şahıs tarafından irtikâp olunup da şer'an muayyen bir cezâsı bulunmayan bir cürümden dolayı ukubeten yapılan tâzir, [mücrimin bu hususta Müslim ile gayrimüslim, hür ile abd (kök), erkek ile kadın olması müsâvîdir]