ehl-i ukubet Sözlük anlamı 1 huk. men'edilen şeyleri yaptıklarından dolayı haklarında cezâ tatbiki kolay olan âkıl bâliğ kimseler, cezâya ehil kimseler
Benzer yazılış ta'zîr-i ukubet huk. [eskiden] mükellef bir şahıs tarafından irtikâp olunup da şer'an muayyen bir cezâsı bulunmayan bir cürümden dolayı ukubeten yapılan tâzir, [mücrimin bu hususta Müslim ile gayrimüslim, hür ile abd (kök), erkek ile kadın olması müsâvîdir]