mürekkeb

مرکب

a.s. rükûb'dan. c. : mürekkebât

Sözlük anlamı

  1. 1
    terkîbedilmiş, iki veyâ daha çok şeylerin karışmasından meydana gelen.

    halîta

  2. 2
    kim., fels., fr. *bileşik, fr. composé. Cehl-i mürekkeb : bilmediğini bile bilmemek sûretiyle olan câhillik. Fâiz-i mürekkeb.

    fâiz

  3. 3
    yazı mürekkebi, fr. encre.

    midâd