meşrûtî

Sözlük anlamı

1. 1
   bir hükümdârın başkanlığı altında bulunan parlâmento idâresi. İdâre-i meşrûta: hukukî müsâvât, (*eşitlik), hürriyet ve millî hâkimiyet esaslarına dayanan kanun ile idâre olunma usulü.
2. 2
   Türkiye’de 1876 anayasasıyla başlayan ve 1909 değişiklikleriyle devam eden hukukî ve siyasî döneme verilen bir ad