meşrûta

مشروطه

a.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    ilk sâhibi tarafından satılmamak şartıyla mirasçılara bırakılmış olan ev, tarla gibi gayr-i menkul
  2. 2
    cami görevlilerinin, imaret, hastahane gibi kurumlarda çalışanların oturmaları için ayrılan lojman, meşruta odaları