mektûmât

مكتومات

a.i. mektûme’nin c.

Sözlük anlamı

  1. 1
    hükûmeten kaçırılarak, gizli tutulan, yazdırılmayan vergi, gelir, nüfus, mal. [“mektûmat” evvelce, ekseriyâ me’murlar tarafından “ihtilâsat” mânâsına kullanılırdı].