mektûm
مكتومa.s. ketm’den
Sözlük anlamı
- 1 ketmolunmuş, gizli, saklı
- 2 hükûmetten gizli tutulan. Emvâl-i mektûme: vergiden kaçırılan mallar. Mâl-i mektûm: gizli, saklı mal. Nüfûs-i mektûme: kütüğe kaydolunmamış kimseler. Vâridât-ı mektûme: deftere geçirilmeyerek şahıs elinde kalan devlet geliri.