meclis-i emânet Sözlük anlamı 1 huk. İstanbul’da ilk belediye teşkilâtı yapıldığı zaman şehremânetinde ihdâs edilen, Hükümet tarafından tâyin edilmiş altı âzâdan olma meclis idi.
Benzer yazılış emîr-i meclis Memlûklularda ve Anadolu Selçuklularında hükümdarın bezm denilen özel toplantılarının, ziyâfet ve içki meclislerinin düzenlenmesini sağlayan kimse