emîr-i meclis Sözlük anlamı 1 Memlûklularda ve Anadolu Selçuklularında hükümdarın bezm denilen özel toplantılarının, ziyâfet ve içki meclislerinin düzenlenmesini sağlayan kimse
Benzer yazılış meclis-i emânet huk. İstanbul’da ilk belediye teşkilâtı yapıldığı zaman şehremânetinde ihdâs edilen, Hükümet tarafından tâyin edilmiş altı âzâdan olma meclis idi.