mâni-i irs Sözlük anlamı 1 huk. [eskiden] irse mâni’ olan haldir ki, dört kısımdır: rik, katil, ihtilâf-ı dîn, ihtilâf-ı dâr.
Benzer yazılış Mânî مانى meşhur Çinli nakkaşın addıdır. Behram Şâpûr zamânında İran’a gelip Zerdüşt ve Îsâ dinleri halitası olan bâtıl mezhebini neşre başlamış olduğundan îdâm olunmuştur. “Erteng”, “Erjeng” adlı eserleri meşhurdur.