mâni’ مانع a.s. men’den c.: menea Dil ArapçaKelime türü Sıfat Sözlük anlamı 1 men’eden, geri bırakan, alıkoyan, engel olan2 i. engel, özür
Benzer yazılış Mânî مانى meşhur Çinli nakkaşın addıdır. Behram Şâpûr zamânında İran’a gelip Zerdüşt ve Îsâ dinleri halitası olan bâtıl mezhebini neşre başlamış olduğundan îdâm olunmuştur. “Erteng”, “Erjeng” adlı eserleri meşhurdur.
Benzer yazılış maânî معانى mânâlar. İlm-i maânî: lûgat ve sintaks mes’eleleriyle, sözün maksada uygunluğundan bahseden ilim.