küttâb

كتاب

a.i. kâtib’in c.

Sözlük anlamı

  1. 1
    kâtipler, yazıcılar. Menşe-i küttâb: kâtip yetiştiren *okul. Reîsü’l-küttâb: divan kâtiplerinin başı olup Tanzimat’tan önce “hâriciye nâzırı” na verilen bir ad idi.

Göndermeler