kurûn-ı vustâ Sözlük anlamı 1 Ortaçağ. [Îsâ’nın doğumundan sonra 395. yıldan İstanbul’un Türkler tarafından alındığı 1453 yılına kadar süren çağ].
Benzer yazılış kurûn-ı ûlâ tar. İlkçağ [târihin en eski zamanlarından başlayarak, mîlâdın 395 yılına kadar süren çağ]