kevâkib-i muvakkata Sözlük anlamı 1 astr. yeni doğmuş bir yıldız sanılmışsa da gerçekte parlaklığı birdenbire artıp değişen yıldız, fr. Nova
Benzer yazılış kefâlet-i muvakkate fık. muvakkat bir zaman için kefil olma [“filân vakite kadar bu adama kefilim” gibi].
Benzer yazılış karâr-ı muvakkat huk. dâvâ görülmeden önce muvakkaten alınması lâzım gelen bir tedbîri gerektiren karar: [dâvâ olunan şeylerin mahzur veyâ tehlikeden korunması için, muvakkaten korunması için, verilen karar gibi.].