kefâlet-i muvakkate Sözlük anlamı 1 fık. muvakkat bir zaman için kefil olma [“filân vakite kadar bu adama kefilim” gibi].
Benzer yazılış kefâlet-i muzâfa huk. gelecek zamâna izâfe edilen kefâlet [“gelen filân vakitten îtibâren kefilim” demek gibi].