kayd

قيد

a.i.c.: kuyûd

Sözlük anlamı

1
ayağa vurulan zincir, pranga, bukağı. Sebt ü kayd: birleştirme, bağlama.
2
bağlama, bağ, bağlayacak şey; bağlanma
bend
rabt
3
bir kâğıda yazılı olan şeyin, hülâsasını, târihini, numarasını deftere geçirme; böylece geçirilen hulâsa
4
sınırlama, belirtme
tahdîd
5
ehemmiyet verme
6
yazma, yazılma
7
endîşe, gaile, telâş
8
ed. kafiyenin son harfinden (revî) önce gelip okunan ve iki kafiyeden birbirinin aynı olan harf: “Kapısından çıkıp heman şehrin / Oldu âzim boyunca bir nehrin” beytindeki: “şehir” ve “nehir” kelimelerindeki h harfleri gibi.