bend

بند

f.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    bağ, yular, râbıta, bağlama
  2. 2
    birini emri altına alma
  3. 3
    boğum, mafsal
  4. 4
    makale, fıkra, madde
  5. 5
    su biriktirmek için iki dağ arasında yapılan set, baraj
  6. 6
    su mecrâsı için yapılan kemer
  7. 7
    s. bağlayan, bağlanmış, bağlı
  8. 8
    ed. Başından sonuna kadar ayni vezinde bir çok beyitli parçalardan meydana gelen ve kısım kısım, gazel tarzında kafiyeleri değişen manzûmelerin her bir parçası

    tercî-i bend

    terkîb-i bend