istibdâd

استبداد

a.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    keyfî idâre sistemi
  2. 2
    idârede tazyîk, baskı. [kelime, Arapça’da: “başlı başına olma, müstakil bulunma” mânâsınadır.]. Bi-istibdâdi’r-râî: müstebit bir şekilde, despotlukla.