istibdâ’

استبداء

a.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    küçük aptesten sonra akıntıyı tam arıtma
  2. 2
    nikâhla alınan bir dulun gebe olmadığına kanâat getirmek için bir hayz görünceye kadar ona yaklaşmaktan çekinme