hâkim
حاكمa.i.c.: hakeme, hâkimûn, hükkâm
Sözlük anlamı
- 1 her şeye hükmeden, Tanrı. Ahkemü’l-hâkimîn, Hayrü’l-hâkimîn: Allah.
- 2 hükmeden, dâvâ yargılama işine me’mur olan, *yargıç
- 3 s. üstte bulunan
- 4 kadı; vâli; âmir; hükümdar, emîr
a.i.c.: hakeme, hâkimûn, hükkâm