hakîm حكيم a.s.c.: hükemâ Dil ArapçaKelime türü Sıfat Sözlük anlamı 1 âlim, *bilgin, herşeyi bilen; tabîatı inceleyen; felsefeci; tabip, doktor. [Allah adlarındandır]. Emr-i hakîm: Tanrı buyruğu.
Benzer yazılış hâkime حاكمه hâkim’in müennesi. Hey’et-i hâkime: yargıçlar kurulu. Evsâf-ı hâkime: muayyen vasıflar.