hâcib

حاجب

a.i. hicâb’dan. c.: hacebe

Sözlük anlamı

  1. 1
    kapıcı, perdeci. [evvelce vezirlere, âmirlere denilirdi].

    bevvâb

  2. 2
    perde, hâil
  3. 3
    (c.: havâcib): kaş

    ebrû