ebrû

ابرو

f.i.c.: ebrû-vân

Sözlük anlamı

  1. 1
    kaş

    hâcib

  2. 2
    g. s. [eskiden] kâğıt üzerine yapılan hafif hâre
  3. 3
    g. s. kitap ciltlerinin iç kapaklarında, tezhiplerin dış kısımlarında ve buna benzer sanat eserlerinde yardımcı bir süsleme unsuru olarak kullanılan, hâreli, motifli boyama usulü. [bu usulde boyanan boyaların belli başlıları: bedahşi bengal ve Lahor boyaları idi].