emîn

Sözlük anlamı

1. 1
   emniyet sâhibi, korkusuz; birine emniyet eden, güvenen; şüphe etmeyen; kendisine güvenilen [kimse, şey]. Fetvâ emîni: [eskiden] Şeyhülislâm Kapısında fetvâ işlerine bakan en büyük me'mur. Sandık emîni: veznedâr. Şehr-emîni: Şehremânetinin reisi. Yed-i emîn: mahkemece kendisine bir şey emânet olunan kimse
2. 2
   emniyetli, korkusuz [yer]
3. 3
   i. Hz. Muhammed'in lâkabı
4. 4
   i. erkek adı