çâr-emîn

Sözlük bağlantısı

hulefâ-i râşidîn

Hz. Ebûbekir, Ömer, Osman, Ali

Benzer yazılış

emîn

امين

emniyet sâhibi, korkusuz; birine emniyet eden, güvenen; şüphe etmeyen; kendisine güvenilen [kimse, şey]. Fetvâ emîni: [eskiden] Şeyhülislâm Kapısında fetvâ işlerine bakan en büyük me'mur. Sandık emîni: veznedâr. Şehr-emîni: Şehremânetinin reisi. Yed-i emîn: mahkemece kendisine bir şey emânet olunan kimse

Benzer yazılış

câr

جار

komşu