bâl

بال

a.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    kalp, yürek, gönül; hatır. Fârigü'l-bâl: kaygısız. Ferîhü'l-bâl: gönlü rahat. Hâlisü'l-bâl: yüreği rahat, temiz. Mâ-fi'l-bâl: murat, istek. Münkesirü'l-bâl: gücenik. Müşevveşü'l-bâl: niyeti bozuk. Selîmü'l-bâl: temiz yürekli
  2. 2
    çok zaman Kızıldeniz'in Habeş sahillerinde bulunduğu rivâyet edilen gayet büyük ve pullu bir balık