zend

زند

f.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    Zerdüşt’ün kendisine indiğini iddiâ ettiği kitap
  2. 2
    eski Farsça’nın bir lehçesi. [Firdevsî, Şâhnâme’sinde zend lehçesinde bulduğu kelimeleri toplayarak şiirlerinde kullanmıştır]