-zen

Sözlük anlamı

1. 1
   “vurucu, vuran, atan, çalan” mânâlarına gelerek *birleşik kelimeler meydana getirir. Dest-zen: el vurucu, el atıcı, işe başlayan. Hande-zen: kahkaha atan. Reh-zen: yol kesen. Şemşîr-zen: kılıç vuran, kılıç çeken.. gibi.