zemîn-kûb زمين كوب f.b.s. Dil FarsçaKelime türü Sıfat, Birleşik Sözlük anlamı 1 ikide bir ayağını yere vuran [çengi, rakkase]2 yer tepici [at, katır, deve ve benzeri hayvanlar]
Benzer yazılış zemîn-kâr زمينكار bir konuşmada türlü vesîlelerle mevzûdan uzaklaşan, esas meseleye girmekten kaçınan