-zede

- زده

f.s.c.: zede-gân

Sözlük anlamı

  1. 1
    “vurulmuş, çarpılmış, tutulmuş, uğramış, yakalanmış” mânâlarına, gelerek *birleşikler yapar. Âfet-zede: felâkete, musîbete uğramış. Harîk-zede: yangına uğramış. Ser-zede: başa gelmiş, baş göstermiş. Sevdâ-zede: sevdâya tutulmuş.. gibi.