ze ز o.ha. Dil Osmanlı Türkçesi Sözlük anlamı 1 Osmanlı alfabesinin on üçüncü harfi olup “ebced” hesâbında yedi sayısının karşılığıdır
Benzer yazılış -zed - زد “vuran, vurucu” mânâsına gelerek *birleşik kelimeler yapar. Gûş-zed: kulağa çalınan Zebân-zed: dil persengi, yayılmış söz.
Benzer yazılış -zen - زن “vurucu, vuran, atan, çalan” mânâlarına gelerek *birleşik kelimeler meydana getirir. Dest-zen: el vurucu, el atıcı, işe başlayan. Hande-zen: kahkaha atan. Reh-zen: yol kesen. Şemşîr-zen: kılıç vuran, kılıç çeken.. gibi.