-yâb

- ياب

f.s.

Sözlük anlamı

  1. 1
    yâften mastarından emr-i hâzır
  2. 2
    “bulucu, bulan; bulunan, ele geçen” mânâlarına gelerek *birleşik kelimeler yapar. Fenâ-yâb: fenâ bulan, mahvolan. Nâ-yâb: bulunmaz, bulunmayan. Şifâ-yâb: şifâ bulan, iyileşen.. gibi.

    fânî

    ender

    nâdir