velâyet-i cerâim

Sözlük anlamı

  1. 1
    huk. [eskiden] halk arasında tahaddüs eden cürümler, cinâyetler hakkında idârî, siyâsî bâzı zecrî tedbirler alınmasına mezûniyet ve salâhiyet (*yetki) tir ki buna : “velâyet-i mezâlim” de denir