vakf-ı müteâref
Sözlük anlamı
- 1 huk. [eskiden] menkulün asâleten vakfı sahih değildir. Bir menkulün vakfolunması hakkında bir beldede örf ve âdet cereyân etmiş ise o beldede o gibi menkulün vakfı sahih olur. [meselâ : okutmak üzere kitap, düğünlerde gelinlere iâre olunmak üzere hulliyat vakfedilmek âdet olan beldelerde o nevi memleketlerin vakfı sahihtir; buna : “müteâref vakıf” denir]