vakf-ı müşterek
Sözlük anlamı
- 1 huk. [eskiden] iki veyâ daha çok kimsenin müştereken mâlik oldukları bir yeri bir cihete vakfetmeleri. [şeriklerden biri bir cihete, diğeri de başka bir cihete vakfederek bir veyâ iki mütevelliye teslim etmeleri de bu kabildendir]