ukalâ'
عقلاءa.i. âkil'in c.
Sözlük anlamı
- 1 akıllılar, akıllı olanlar
- 2 [bizde “ukala dümbeleği”nden kinâye olarak ve müfret şeklinde, bir şey bilmediği halde: “akıllılık, bilmişlik taslayan, akıllı geçinmek isteyen” mânâlarına kullanılır olmuştur]